กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 104 เจ้ายังคิดจะปิดบังข้าอีกหรือ?
ยามที่ซูเนี่ยนถูกเสิ่นเยี่ยนประคองขึ้นหลังม้า นิ้วมือของนางยังคงกำห่อสัมภาระไว้แน่น
เสิ่นเยี่ยนกวาดตามองปราดหนึ่ง มิได้เอ่ยถามสิ่งใด เพียงพลิกกายขึ้นไปนั่งด้านหลังนาง มือข้างหนึ่งโอบไหล่ของนางไว้ ส่วนมืออีกข้างกุมบังเหียน
ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันจนเกินไป
ร่างกายของซูเนี่ยนถูกคลุมด้วยเสื้อคลุมตัวนอกของเขา แผ่นหลังแทบจะแนบชิดกับอกของอีกฝ่าย กลิ่นกำยานจมน้ำห้อมล้อมนางไว้ ทั้งยังช่วยบังลมยามค่ำคืน ทว่านางยังคงรู้สึกหนาวเย็น
มิใช่หนาวที่กาย
หากแต่เป็นความหวาดหวั่นที่ซึมลึกเข้าสู่กระดูกเป็นระลอก