เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 101 เจ้าตามข้ามาพอหรือยัง?
ฝีเท้าของซูเนี่ยนหยุดชะงักลงโดยพลัน
นางมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมของจ้าวหลิง เกือบจะหลุดคำว่า “เจ้าเป็นบ้ารึ” ออกไปแล้ว
ตรงจุดลงทะเบียนเข้าออกยังมีผู้อื่นอยู่ นักศึกษาหลายคนกำลังเงี่ยหูรอฟังเรื่องสนุก นางไม่อาจมีเรื่องผิดใจกับจ้าวหลิงที่นี่ได้ ยิ่งไม่อาจให้ผู้ใดสังเกตเห็นทิศทางที่นางต้องการไปจริงๆ ได้
ซูเนี่ยนกระตุกยิ้มอย่างเสแสร้ง “ซื่อจื่อจ้าวสถานะสูงส่ง นักศึกษาเพียงจะไปซื้อตำราเก่าสักสองสามเล่ม เกรงว่าจะทำให้เสียอรรถรสของซื่อจื่อ”
จ้าวหลิงวางบัตรแนะนำตัวลงบนโต๊ะผู้ดูแล น้ำเสียงราบเรียบยิ่งกว่านาง “วันนี้ซื่อจื่อผู้นี้ก็อยากซื้อตำราเช่นกัน”
มือของผู้ดูแลการลงทะเบียนสั่นเทาเล็กน้อย
จ้าวหลิงอยากซื้อตำรา?
คำพูดนี้ฟังดูพิลึกพิลั่นยิ่งกว่าโรงครัวบอกว่าวันนี้แจกเนื้อฟรีเสียอีก
ซูเนี่ยนเองก็ถูกต้อนจนพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง นางจ้องจ้าวหลิงแล้วลดเสียงต่ำลง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าประตูร้านหนังสือเปิดไปทางทิศใด?”