เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 100 เงินนี้ข้าขอหยิบยืมเพียงสามเหลี่ยง
ซูเนี่ยนประคองถุงเงินใบนั้นไว้ ทั้งร่างคล้ายถูกตอกตรึงไว้ที่ข้างเตียง
สิบตำลึง
นางเทเศษเงินลงบนฝ่ามือ แล้วใส่กลับคืน เทออกมาอีกครั้ง แล้วก็ใส่กลับไปอีกรอบ
ยืนยันว่าไม่ใช่ความฝัน
เงินสิบตำลึงสำหรับบุตรตระกูลขุนนางแล้ว อาจเป็นเพียงค่าชาไม่กี่มื้อ แต่สำหรับซูเนี่ยน นี่คือเงินก้อนโต
นางประหยัดอดออมในสำนักอวิ๋นลู่มานานขนาดนี้ แม้แต่ไข่พะโล้ยังไม่กล้าซื้อกินทั้งฟอง หากมีเงินสิบตำลึงนี้ อย่าว่าแต่การไปเมืองชิงเหอหนึ่งรอบเลย แม้แต่ค่ากระดาษหมึก ค่าเดินทาง และค่าใช้จ่ายในการติดต่อประสานงานเพื่อสืบคดีในภายหลังล้วนคลี่คลายลงได้
แต่ทว่านางไม่อาจรับไว้
ของของเสิ่นเยี่ยน ไหนเลยจะรับไว้ได้ง่ายดายเช่นนั้น
ไม่ใช่เพราะเขาจะเรียกร้องให้นางชดใช้อะไร แต่เป็นเพราะตัวนางเองที่ก้าวผ่านความรู้สึกนี้ไปไม่ได้