Chapter 0090

ตอนที่ 90 ซื่อจื่อผู้นี้มีสำรองไว้

ยามที่จ้าวหลิงเลื่อนจานเนื้อเข้ามา ซูเนี่ยนมีความรู้สึกแรกคือในนั้นต้องวางยาพิษเป็นแน่

นางกุมตะเกียบไว้แน่วนิ่ง พลางมองเขาอย่างระแวดระวัง

ในโรงอาหารผู้คนเดินขวักไขว่ จ้าวหลิงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าบึ้งตึงราวกับมีคนติดเงินเขาแปดร้อยตำลึงเงิน บ่าวรับใช้ข้างกายเขาหลายคนกุมชามข้าวไว้ ต่างคนต่างทำหน้ามึนงงยิ่งกว่ากัน

“มองอะไร” จ้าวหลิงขมวดคิ้วอย่างหมดความอดทน “ซื่อจื่อผู้นี้กินไม่ลงแล้ว”

ซูเนี่ยนก้มหน้ามองจานเนื้อนั้น

ชิ้นเนื้อติดมันกำลังดี แวววาวเป็นเงา นับเป็นอาหารชั้นเลิศที่หาได้ยากในโรงอาหารอวิ๋นลู่ คนจำพวกจ้าวหลิงแต่ก่อนต่อให้เททิ้งเสียยังดีกว่า ไม่มีทางแบ่งให้นางเป็นแน่

นางค่อยๆ เลื่อนจานกลับไป

“ซื่อจื่อมีน้ำใจยิ่ง นักศึกษาผู้นี้มิอาจรับไว้ได้”