Chapter 0089

ตอนที่ 89 แป้งรากบัวชามนี้ร้อนเกินไป

ซูเนี่ยนไม่ทราบเลยว่ามีตัวอักษร "อ่าน" ตัวหนึ่งที่ช่วยปัดเป่าบางสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับนางไป

นางยังคงเข้าเรียนตามปกติ ยังคงไปหอเก็บตำรา และยังคงเบียดเสียดกินข้าวกับลู่ชิงที่มุมโรงอาหารตามเดิม

เพียงแต่นางระมัดระวังตัวกว่าแต่ก่อนมาก เวลาเดินจะคอยเหลียวมองด้านหลังเพิ่มอีกสามครั้ง และการเข้าหอเก็บตำราก็ไม่กำหนดเวลาตายตัวอีกต่อไป

ลู่ชิงสังเกตเห็นความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว

“พี่ซู ช่วงนี้เจ้าเหนื่อยเกินไปหรือไม่?” เขาถือชามข้าวขยับเข้ามาใกล้ “ข้าเห็นเจ้าตอนกินข้าวก็เอาแต่ครุ่นคิด ตะเกียบคีบอยู่ตั้งนาน สิ่งที่คีบได้กลับเป็นเพียงต้นหอม”

ซูเนี่ยนก้มลงมอง ก็น่าอัศจรรย์ที่คีบได้ต้นหอมจริงๆ

นางทำหน้าตายแล้ววางต้นหอมลงในชาม “บัณฑิตกินต้นหอม จะได้ฉลาด”

ลู่ชิงทำหน้ากึ่งสงสัย “มีคำกล่าวเช่นนี้จริงๆ หรือ?”

“ข้าเพิ่งแต่งขึ้นเมื่อครู่”