กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 88 ครานี้เขาไม่เปิด
บ่าวชราก้มศีรษะลงต่ำมาก
เสิ่นเยี่ยนนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ เขามิได้เร่งรัด เพียงใช้ปลายนิ้วกดทับสำนวนคดีแผ่นหนึ่งไว้ นอกหน้าต่างมีคนเดินผ่านไป เสียงฝีเท้าห่างออกไปแล้ว ในห้องหนังสือจึงกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
“ว่ามา”
บ่าวชราจึงเอ่ยขึ้น “ใต้เท้า นักเรียนซูเข้าหอเก็บตำราชั้นที่สามเมื่อยามเซินวานวันก่อน นางหยิบสำนวนคดีเก่าของกรมอาญามาปิดบังไว้สองสามเล่ม จากนั้นจึงตรงไปยังชั้นวางหนังสือแถวที่เจ็ดมุมตะวันตกเฉียงเหนือขอรับ”
ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนชะงักลง