Chapter 0087

ตอนที่ 87 ใครกันที่ติดตามนาง?

ก้อนหินเคลื่อนออกจากตำแหน่งเดิมไปครึ่งชุ่น

คนอื่นอาจมองไม่ออก แตซูเนี่ยนทุกครั้งที่ปิดโพรงต้นไม้ นางจะใช้มุมแหลมของก้อนหินจ่อตรงกับรอยแตกบนเปลือกไม้เสมอ

ทว่าเวลานี้ มุมแหลมนั้นกลับเอียงไปอีกทางหนึ่ง

เลือดในตัวนางเย็นเยียบลงทีละนิ้ว

ซูเนี่ยนไม่ได้ยื่นมือไปหยิบจดหมายทันที แต่นางย่อตัวลงข้างต้นไม้ก่อน จะคอยเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง หลังเขาเงียบสงัดไม่มีเสียงฝีเท้าหรือเสียงชายผ้าเสียดสีกัน มีเพียงเสียงไม้เคาะยามจากสำนักศึกษาที่ดังแว่วมาแต่ไกล

นางหยิบเข็มเล่มเล็กออกจากแขนเสื้อ แล้วเขี่ยใบไม้แห้งที่ขอบโพรงต้นไม้ออก

ภายในนั้นไม่มีกลไก และไม่ได้ซ่อนสิ่งอื่นใดเอาไว้

จดหมายจากบิดายังคงอยู่

ตอนที่ซูเนี่ยนหยิบจดหมายออกมา ปลายนิ้วของนางสั่นระริก