เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 47 ท่านพ่อ ท่านเคยมาที่นี่หรือ?
ปลายนิ้วของซูเนี่ยนกดลงบนหน้ากระดาษนั้นทันที
กระดาษนั้นเก่ามาก เพียงออกแรงกดเล็กน้อยก็คล้ายจะแตกสลาย นางผ่อนลมหายใจจนแผ่วเบา กลัวเหลือเกินว่าข้อความบรรทัดนี้จะถูกนางสัมผัสจนเลือนหายไป
ลายมือของท่านพ่อ
ไม่ใช่ความคล้ายคลึง ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ยามนางยังเยาว์วัย ท่านพ่อมักอุ้มนางไว้บนตักเพื่อฝึกคัดลายมือ นางเคยเห็นเขาเขียนเส้นขีดขวาง เส้นตั้ง และเส้นตวัดเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ท่านพ่อกล่าวว่าลายมือดั่งตัวคน หากจิตไม่นิ่งลายเส้นย่อมล่องลอย ครั้งนั้นนางรู้สึกเบื่อหน่าย มักสะบัดน้ำหมึกกระเด็นไปโดนข้อมือเสื้อ จนมารดาต้องหัวเราะพลางหิ้วนางไปล้างมือ
บัดนี้บุคคลผู้นั้นกลับถูกตราหน้าด้วยมลทินกักขังอยู่ในคดีเก่า แม้แต่ชื่อก็ไม่อาจเอ่ยถึงได้โดยง่าย