กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 46 เจ้าน่ะ เห็นสิ่งใดกันแน่?
ซูเนี่ยนไม่สามารถตอบรับได้ในทันที
หลังจากประโยค “ข้าไม่ชอบมุกสวรรค์เปื้อนฝุ่น” ของเสิ่นเยี่ยนทิ้งท้ายลงมา สายลมใต้ระเบียงคล้ายกับหยุดกะทันหัน
เสิ่นเยี่ยนเอ่ยคำว่า “ไม่ชอบเห็นมุกสวรรค์เปื้อนฝุ่น” ลงมาแล้ว สายลมใต้ระเบียงคล้ายหยุดหมุน นางยืนอยู่ที่เดิม ฝ่ามือแนบชิดปลายแขนเสื้อ รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้า ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เค้นประโยคออกมาว่า “คำกล่าวของท่านอาจารย์ นักศึกษาผู้นี้มิกล้ารับไว้หรอกเจ้าค่ะ”
เสิ่นเยี่ยนจ้องมองนาง สีหน้ายังคงเย็นชาเช่นเดิม
ทว่ายิ่งเขาเป็นเช่นนี้ ในใจของซูเนี่ยนยิ่งหวั่นวิตก
นางยอมให้เสิ่นเยี่ยนตำหนินางสักสองสามประโยค รังเกียจที่นางฉลาดแกมโกง ด่าทอที่นางทำตัวมีลับลมคมใน ยังดีกว่าคำพูดเบาหวิวประโยคนี้ ที่คล้ายกับคำชื่นชม แต่ก็คล้ายกับการเตือนสติในเวลาเดียวกัน
มุกสวรรค์เปื้อนฝุ่น