กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 48 ครั้งนี้ ข้าจะไม่ปิดบังอีกต่อไป
ซูเนี่ยนตื่นจากเตียงตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ลู่ชิงถูกเสียงพลิกหนังสือของนางปลุกให้ตื่น เมื่อลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก็เห็นนางนั่งอยู่ที่ข้างโต๊ะแล้ว ตรงหน้ากางหนังสือสามเล่มวางอยู่ ปากยังคงพึมพำท่องอรรถาธรรมคัมภีร์แผ่วเบา
“พี่ซู……” ลู่ชิงถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เมื่อคืนเจ้าได้นอนหรือไม่?”
ซูเนี่ยนไม่แม้แต่จะเงยหน้า “นอนแล้ว”
“นอนไปนานเท่าใด?”
“หลับตาลงก็นับว่านอนแล้ว”
ลู่ชิงยันตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไร้ความรู้สึก “เจ้าทำเช่นนี้ต่อไป การสอบใหญ่ยังไม่ทันถึง คนก็คงจะจากไปเสียก่อน”
ซูเนี่ยนพลิกหนังสือไปอีกหน้า “วางใจเถิด ข้าดวงแข็ง”
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา ซูเนี่ยนก็คล้ายกับกลายเป็นคนละคน