Chapter 0045

ตอนที่ 45 อย่าได้ซ่อนอีกเลย ข้าเห็นแล้ว

เมื่อซูเนี่ยนตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่นางได้กลิ่นคือกำยานจมน้ำ

นางลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย ใบหน้ายังคงแนบอยู่บนหน้ากระดาษหนังสือ จนใบหน้าครึ่งซีกเหน็บชาไปหมด

บนร่างของนางมีเสื้อคลุมตัวนอกสีดำสนิทเพิ่มมาหนึ่งตัว

เนื้อผ้าให้ความอบอุ่น ชายเสื้อทิ้งตัวลงบนเข่าของนาง ลายเส้นแฝงตรงปลายแขนเสื้อปรากฏเด่นชัดและเลือนหายไปภายใต้แสงไฟ กลิ่นกำยานจมน้ำที่คุ้นเคยโชยออกมาจากเนื้อผ้า มันบางเบาทว่าโอบล้อมร่างของนางไว้ทั้งหมด

ซูเนี่ยนนั่งนิ่งไม่ไหวติง

สมองของนางว่างเปล่าไปชั่วขณะ

เมื่อคืนนี้นางเผลอหลับไปในหอเก็บตำรา

คนที่จะห่มเสื้อคลุมตัวนอกให้นางได้นั้น ย่อมไม่ใช่เสมียนเฝ้าศาลา และไม่มีทางใช่ลู่ชิงเป็นแน่

มีเพียงเสิ่นเยี่ยนเท่านั้น