กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 44 หวังปิ่งเหวินร้อนใจแล้ว!
ยามที่หวังปิ่งเหวินยื่นเทียบเชิญฉบับนั้นแก่ซูเนี่ยน บริเวณภายนอกหอคุณธรรมแจ่มชัดกำลังมีเหล่านักศึกษาล้อมวงกันอยู่ไม่น้อย
เทียบเชิญนั้นใช้กระดาษโปรยทองชั้นดี
ผิวหน้ากระดาษเรียบลื่น ลายมือบรรจงงดงาม แม้กระทั่งชื่อท้ายเทียบก็เขียนเสียจนหาจุดตำหนิไม่ได้แม้แต่น้อย
ซูเนี่ยนปรายตามองปราดหนึ่ง แต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับ
“พี่หวังทำเช่นนี้เพื่อการใด? ส่งของขวัญให้ข้าหรือ?”
หวังปิ่งเหวินเผยรอยยิ้มที่มุมปาก “พี่ซูยามนี้คือผู้ชนะการประชันวรรณศิลป์ที่อธิการสำนักเลือกด้วยตนเอง ข้าไหนเลยจะกล้าละเลย นี่คือเทียบเชิญประชันวรรณศิลป์”
ผู้คนที่อยู่รอบข้างรีบขยับเข้ามาใกล้ในทันที
สีหน้าของลู่ชิงเปลี่ยนไป “ประชันวรรณศิลป์?”