Chapter 0043

ตอนที่ 43 ผ้านี้ เหตุใดจึงหอมนัก?

เสิ่นเยี่ยนมิได้กล่าววาจา

เขาเพียงแค่จ้องมองบริเวณหางตาของซูเนี่ยนอยู่สองลมหายใจ

รอยแดงจุดนั้นไม่หนักหนา ทว่าตกลงบนหางตาที่ขาวผ่องจนเกินไปของนาง ราวกับถูกใครบางคนรังแกจนน้อยเนื้อต่ำใจมาอย่างหนัก

ทว่านางกลับทำหน้าระแวดระวัง ราวกับว่าหากเขาพูดผิดไปเพียงคำเดียว นางก็จะกระโดดขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ให้เห็นในขณะนั้นเลยว่าตนไม่ได้ร้องไห้

ซูเนี่ยนถูกเขามองจนแผ่นหลังรู้สึกตึงเกร็ง

“ท่านเข้าใจผิดแล้วขอรับ” นางยกมือขึ้นขยี้อีกครา “หอตำราของอธิการสำนักมีตำราเก่าอยู่มาก ทั้งยังมีฝุ่นเยอะ นักศึกษาดวงตาเปราะบาง จึงทนไม่ไหว”

สายตาของเสิ่นเยี่ยนตกอยู่ที่มือข้างนั้นของนาง

ฝุ่นที่ติดมาจากตอนที่เปิดตำราเมื่อครู่ยังคงอยู่ที่ปลายนิ้ว นางขยี้เช่นนั้น มีแต่จะทำให้มันแดงยิ่งกว่าเดิม