เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 42 เจ้าก็กำลังสืบคดีเก่าอยู่เช่นนั้นหรือ
มือที่กำลังถือถ้วยชาของอาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยหยุดค้างอยู่กลางอากาศ
น้ำชาสั่นไหวเล็กน้อย ไอความร้อนกระจายตัวภายใต้แสงโคม บดบังความซับซ้อนที่ฉายผ่านแววตาของชายชราไปเพียงชั่วครู่
“เป็นเรื่องราวเมื่อหลายปีก่อนแล้ว” เขาค่อยวางถ้วยชาลง “เหตุใดเจ้าถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ”
เสิ่นเยี่ยนไม่ได้ตอบในทันที
เขาเพียงแต่มองไปยังชั้นวางของเก่าข้างโต๊ะหนังสือ ที่นั่นกักเก็บสมุดบันทึกและต้นฉบับเก่าแก่จำนวนไม่น้อยที่อาจารย์ใหญ่นำออกมาจากราชสำนัก
“สิ่งที่ซูเนี่ยนพูดในวันนี้ รายละเอียดคล้ายกับคดีนั้นเหลือเกิน”
อาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง “เจ้าสงสัยเขางั้นหรือ”
“ข้าสงสัยว่ายังมีคนจำได้” เสิ่นเยี่ยนกล่าว “และก็มีคนที่ไม่ต้องการให้ใครจำได้เช่นกัน”
อาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยเงยหน้ามองเขา