เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 21 ยามดื่มชาถ้วยนี้ นางไม่มีทางถอยได้อีกต่อไป
จอกสุราใบนั้นหยุดลงตรงหน้าโต๊ะของซูเนี่ยน ของเหลวใสในจอกไหวระริกตามแสงไฟ สะท้อนรอยยิ้มแฝงเจตนาร้ายที่มุมปากของจ้าวหลิง
ในมือของซูเนี่ยนยังคงถือขนมโซวโร่วอยู่อีกครึ่งชิ้น
นางรีบยัดขนมโซวโร่วเข้าปากแล้วกลืนลงคออย่างช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มพลางกล่าวว่า “ซื่อจื่อให้เกียรติข้าเกินไปแล้ว ข้าเป็นคนคออ่อน ปกติแค่ได้กลิ่นสุฬาก็รู้สึกมึนงงแล้ว วันนี้ในงานมีผู้คนมาก หากข้าทำเรื่องขายหน้าต่อหน้าผู้อื่นจนเสียบรรยากาศของทุกท่านไป ไม่เท่ากับว่าเป็นความผิดใหญ่หลวงหรือ?”
จ้าวหลิงยื่นจอกสุราไปข้างหน้าอีกครึ่งชุ่น
“พี่ซูกล่าวเช่นนี้ก็น่าเบื่อแล้ว” เขาลากหางเสียงยาวเหยียด “แม้แต่อันดับหนึ่งการสอบเพิ่มเติมเจ้ายังกล้ารับ แล้วสุราเพียงหนึ่งจอกกลับไม่กล้าดื่มหรือ?”