Chapter 0019

ตอนที่ 19 เขาสลักคำว่าเสริมแกร่ง แล้วขยำทิ้งด้วยมือตนเอง

ยามที่เสิ่นเยี่ยนกลับมาถึงห้องหนังสือ เอกสารบนโต๊ะก็กองพะเนินเป็นสองตั้งแล้ว

เขานั่งลงแล้วคลี่เอกสารฉบับแรกออก

ฎีกาภาษีข้าวแห่งเจียงหนาน ทุกตัวอักษรชัดเจนแจ่มแจ้ง

ทว่าเขาอ่านไปได้เพียงครึ่งหน้า สายตากลับไปหยุดอยู่ที่จุดหมึกเปื้อนจุดหนึ่งซึ่งไม่เกี่ยวข้องกันเลย

สัมผัสที่ฝ่ามือประหนึ่งยังมลายหายไปไม่สิ้น

ยามที่เด็กหนุ่มคนนั้นร่วงหล่นลงมาจากชั้นหนังสือ เอวบางตกอยู่ในมือเขา มันเบาเกินไปและเล็กบางเกินไปนัก แม้มีอาภรณ์ผ้าหยาบกั้นอยู่ ก็ยังสัมผัสได้ถึงเนื้อตัวที่บางเบานุ่มนิ่ม แตกต่างจากเด็กหนุ่มทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

เสิ่นเยี่ยนพลิกฎีกาไปอีกหน้า

กระดาษส่งเสียงเบาๆ

คิ้วของเขาค่อยๆ ขมวดลึก