Chapter 0015

ตอนที่ 15 คดีวินิจฉัยนี้ นางไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป

สายตาของจ้าวหลิงที่ทิ่มแทงมาบนแผ่นหลังนั้น ทำให้ซูเนี่ยนต้องเทน้ำลงไปในรากไม้ในจอกสุดท้าย

เสียงน้ำรินไหลแผ่วเบา นางแม้แต่จะหันกลับไปก็ยังไม่ทำ

เรื่องตลกที่เกิดขึ้นหลังเขานั้น แพร่กระจายไปทั่วสำนักศึกษาอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดกล้าพูดออกมาตรง ๆ ว่าจ้าวหลิงล้มหงายหลังไม่เป็นท่า ทว่าที่มุมโรงอาหารหรือหลังเสาทางเดิน มักจะมีคนลดเสียงต่ำเลียนแบบเสียง “ปุ๊” นั้นอยู่เป็นประจำ

จ้าวหลิงสืบหาอยู่สองวัน

สืบไปที่ห้องครัวหลัง ห้องครัวบอกว่าน้ำมันหมูมีคนมาเบิกทุกวัน สืบไปที่สวนดอกไม้ ผู้ดูแลบอกว่าชั้นเรียนระดับสามหมุนเวียนกันมารดน้ำในช่วงนี้ สืบไปที่ริมลำธาร ม้านั่งหินสะอาดสะอ้านจนสามารถส่องเห็นเงาคนได้

สุดท้ายก็ไม่พบเบาะแสอันใดเลย