Chapter 0016

ตอนที่ 16 กระดาษคำตอบแผ่นนี้ กลับทำให้อัครมหาเสนาบดีนั่งตัวตรงได้

ยามที่เสิ่นเยี่ยนหยิบกระดาษคำตอบแผ่นนั้นขึ้นมาใต้แสงตะเกียง เปลวเทียนก็ไหวระริกบนแผ่นกระดาษเบา ๆ

ลายมือบนกระดาษนับว่าไม่สวยงามหรูหรา ซ้ำยังดูหยาบกระด้างอย่างตั้งใจกด แต่ทุกจังหวะพู่กันกลับมั่นคง ยึดครองอยู่ในตำแหน่งที่ควรจะเป็น โดยไม่มีจุดใดที่ล่องลอยไม่แน่นหนา

เดิมทีเขากวาดสายตามองเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ทว่าเมื่ออ่านบรรทัดแรกจบ ปลายนิ้วก็กดลงบนมุมกระดาษ

“คดีนี้พยานบุคคลและพยานวัตถุต่างก็น่าสงสัย คำตัดสินเดิมยังไม่หนักแน่นพอ”

ถ้อยคำเกริ่นนำเชิงนี้ ช่างตรงไปตรงมาเหลือเกิน

เหล่านักศึกษาใหม่ของสำนักอวิ๋นลู่ส่วนใหญ่มิกล้าพลิกคดีเก่า โดยเฉพาะคดีจริงที่นำมาให้บันทึกใหม่ เบื้องหน้ามีทั้งพยานบุคคลและพยานวัตถุวางอยู่ สิบคนจะมีเก้าคนที่เขียนตามสำนวนคดีไปเรื่อย ๆ อย่างมากที่สุดก็เพียงแสดงความเมตตาธรรมในการกำหนดโทษเท่านั้น

หวังปิ่งเหวินก็เป็นเช่นนั้น