กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 14 ซื่อจื่อจ้าวล้มลงในโคลน ผู้ใดเห็นก็เจ็บแทน
เมื่อกล่าวคำพูดจบ ซูเนี่ยนรีบซ่อนแผ่นกระดาษไว้ ก่อนจะหยิบขนมครึ่งชิ้นที่เหลืออยู่ในห่อสัมภาระออกมาขบเคี้ยว
การแก้แค้นต้องใช้กำลัง หากปล่อยหิวจนโทรมอาจทำให้มือสั่นในยามแก้แค้นได้
สองวันถัดมา นางดูสงบเสงี่ยมเจียมตัวกว่าผู้ใด ยามเข้าเรียนก็สัปหงก ยามอยู่โรงอาหารก็แย่งชามซุปผัก ยามกลับถึงเรือนพักก็คัดลอกอรรถาธรรมคัมภีร์ที่อาจารย์หานทำโทษ แม้กระทั่งยามที่จ้าวหลิงเดินผ่านหน้า นางก็เพียงก้มหน้าลงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น
ผู้ติดตามของจ้าวหลิงเฝ้าดูนางอยู่ครึ่งค่อนวัน ยามกลับไปรายงานก็รู้สึกเบื่อหน่ายเหลือเกิน
“ซื่อจื่อ เจ้านั่นดูเหมือนจะกลัวแล้วขอรับ”