Chapter 0013

ตอนที่ 13 ข้าวชามนี้เผ็ดจนน้ำตาไหล แต่นางกลับดึงดันจะกินให้หมด

ซูเนี่ยนส่ายหน้าอย่างแรง แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะยัดก้อนหมึกนั้นกลับไปไว้ใต้สุดของห่อสัมภาระ

ของที่แพงเกินไป มองดูคล้ายโชคลาภ แต่สัมผัสกลับคล้ายหนี้สิน นางในตอนนี้มิอาจติดค้างน้ำใจเสิ่นเยี่ยน และไม่กล้าติดค้างสิ่งใดของใครทั้งสิ้น

สามวันมานี้ จ้าวหลิงเองก็ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ดีไปกว่ากันเท่าใดนัก

กฎสำนักศึกษาห้าสิบรอบที่หอคุณธรรมแจ่มชัดสั่งลงโทษ ห้ามขาดแม้แต่รอบเดียว ซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยต้องมารับความคับแค้นใจเช่นนี้ ทว่าในเมื่อเป็นคำสั่งที่เสิ่นเยี่ยนกล่าวด้วยตนเอง เขาแม้แต่จะถ่วงเวลาสักนิดก็ยังไม่กล้า