Chapter 0012

ตอนที่ 12 ก้อนหมึกนี้แพงยิ่งนัก ผู้ใดกล้าให้ข้าฟรีๆ

ซูเนี่ยนประคองก้อนหมึกก้อนนั้นไว้ในมือ นั่งอยู่ข้างเตียงและจ้องมองมันอยู่นาน

เปลวไฟจากตะเกียงน้ำมันเพียงเล็กเท่าเมล็ดถั่ว ส่องกระทบผิวหมึกจนพรายแสงสีดำนวลตา

นางใช้นิ้วหัวแม่มือลูบผ่านขอบก้อนหมึกเบาๆ มันละเอียดนวลจนไม่เหมือนกับหมึกชั้นเลวที่นางใช้เป็นประจำยามฝนหมึก ซึ่งมักจะแตกลูกออกมามากกว่าเศษผง

ของสิ่งนี้ อย่างน้อยที่สุดก็มีราคาสูงถึงห้าตำลึงเงิน

ห้าตำลึงเงิน

หน้าอกของซูเนี่ยนเจ็บแปลบขึ้นมาเมื่อถูกตัวเลขนี้กดทับ

นางวางหมึกลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ แล้วก็หยิบมันขึ้นมาใหม่

พอหยิบขึ้นมาก็รู้สึกว่ามันร้อนมือ จึงวางมันกลับลงไปที่เดิม

ทำเช่นนี้กลับไปกลับมาอยู่หลายครั้ง นางก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมาเบาๆ “คนรวบมันช่างผลาญสมบัตินัก”