Chapter 0011

ตอนที่ 11 ท่านเสิ่นออกปาก ซื่อจื่อก็ต้องคัดลอก

ความอวดดีที่เปื้อนบนมุมปากของจ้าวหลิงยังไม่ทันได้เก็บงำให้มิดชิด

เสิ่นเยี่ยนยืนอยู่ใต้ระเบียง ชุดคลุมสีดำสนิทขับเน้นไอเย็นเยียบบนร่าง ในมือไม่มีไม้เรียวอาจารย์ ทั้งมิได้นำผู้ติดตามมาด้วย ทว่าหลังจากเขาพูดประโยคนั้นจบ เสียงเซ็งแซ่หน้าหอคุณธรรมแจ่มชัดก็ค่อย ๆ เบาจางลงทีละน้อย

ซูเนี่ยนยังคงวางมือกดไว้บนหน้าผากของตน

ตรงจุดนั้นร้อนผะผ่าวอย่างยิ่ง นางคิดจะถอยร่นไปอยู่ด้านหลังผู้คน ทว่าสายตาของเสิ่นเยี่ยนกลับกวาดผ่านมา และหยุดลงบนหน้าผากของนางเพียงชั่วอึดใจสั้น ๆ

ซูเนี่ยนรีบเอามือลงทันที แสร้งทำเป็นว่าไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น

ลูกกระเดือกของจ้าวหลิงขยับขึ้นลง เขาป้องมือกล่าวว่า “ท่านเสิ่น นักศึกษาเพียงแค่กำลังพูดล้อเล่นเท่านั้น”

เสิ่นเยี่ยนเดินลงจากบันได