เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรื่องที่หลินโม่ถูกสารภาพรักนั้นไม่นานคนทั้งบ้านก็รู้กันหมด ซูเว่ยชิ่นมองหน้าลูกสาวตัวเองแล้วยิ่งมองยิ่งพอใจ
ก็ไม่เสียแรงที่ปีนั้นเธอมองหลินฮ่วนถูกตั้งแต่แรกเห็น ดูสิ ลูกทั้งสามคนโตมาหน้าตาดีกันหมด ไม่มีใครด้อยสักคน!
“สมกับเป็นลูกสาวฉันจริง ๆ ที่ถูกผู้หญิงด้วยกันชอบก็ถือเป็นความสามารถเหมือนกันไม่ใช่หรือ”
ซูเว่ยชิ่นมีความสุขใจ แต่บรรยากาศใจของหลินฮ่วนกลับไม่ค่อยดีเท่าไร
โดยเฉพาะเมื่อมองเจ้าตัวแสบที่ไม่คิดอะไรเลยคนนี้ ในใจเขาก็ยิ่งกังวล
หลังกินข้าวเสร็จ เขายังแยกไปคุยกับหลินโม่ตามลำพังหน่อยหนึ่ง
หลินโม่เดิมทีตั้งใจจะเล่นเกม แต่จู่ ๆ ก็ถูกดึงมาที่ห้องหนังสือ เห็นพ่อทำหน้าเคร่งจริงจัง หลินโม่จึงนึกย้อนดูเป็นพิเศษว่าวันนี้ตัวเองไปทำเรื่องไม่ดีอะไรมาหรือเปล่า
วันนี้ก็แค่วันประชุมผู้ปกครอง เธอก็ไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีอะไรไม่ใช่หรือ แถมยังไม่ได้ทำให้พวกเขาโกรธด้วย เป็นวันที่สมบูรณ์แบบมากเลยนะ
ถูกจ้องอยู่พักหนึ่ง หลินโม่ก็ทนไม่ไหวจริง ๆ “พ่อ มีอะไรก็พูดมาเถอะ พ่อจ้องฉันแบบนี้ใจฉันสั่นไปหมดแล้ว”
ทุกครั้งที่เธอทำเรื่องไม่ดี เขาก็จะจ้องเธอด้วยสายตาแบบนี้ แต่ปัญหาคือช่วงนี้เธอไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีสักหน่อยนี่นา