กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพื่อไปงานประชุมผู้ปกครอง ตระกูลหลินยังตั้งวงประชุมกันเป็นพิเศษในตอนกลางคืน
หลินฮ่วน:“พรุ่งนี้บริษัทของผมมีการประชุม เลื่อนเวลาไม่ได้จริง ๆ พวกคุณใครว่างก็ไปกันเถอะ”
ซูเว่ยชิ่น:“พรุ่งนี้ฉันต้องไปสอนนักเรียน ตกลงไว้แล้วจะปฏิเสธก็ไม่ค่อยได้ พี่ชาย พี่สะใภ้ พี่สาว พี่เขยของเธอ ใครว่างก็ให้ไปเถอะ”
หลินโม่มองสองคนนี้ด้วยสายตาน้อยใจ อย่าคิดว่าเธอไม่รู้ว่าพวกเขากำลังหาข้ออ้าง
หลินชีเพิ่งจะอ้าปาก หลินโม่พลิกตัวเอามือปิดปากเขาไว้ทันที “พี่ชาย พี่ไม่ต้องพูดแล้ว พรุ่งนี้พี่ไปเอง พวกเราเป็นพี่น้องท้องเดียวกันแท้ ๆ พี่จะไม่ไปงานประชุมผู้ปกครองให้ฉันไม่ได้นะ”
หลินชีดิ้นสุดแรง หลินโม่ยิ่งปิดปากแน่นขึ้น ฮวาเหยาข้าง ๆ มุมปากกระตุก พูดอย่างจนใจว่า:“ปล่อยเถอะ พี่ชายเธอใกล้จะถูกเธอปิดปากตายแล้ว”
หลินโม่รีบปล่อยมือ หน้าของหลินชีแดงก่ำไปหมดแล้ว
ไม่ใช่ว่าเขาแกะไม่ออก เพราะเขาเองก็ฝึกศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก ถึงจะสู้แม่ทัพใหญ่พวกนั้นไม่ได้ แต่ก็ยังพอไหว
ถ้าออกแรงดิ้นจริง ๆ เขากลัวว่าจะทำร้ายเจ้าตัวแสบคนนี้
“ได้ ๆ ๆ พรุ่งนี้ฉันไปเอง เธอควรอธิษฐานให้พรุ่งนี้คุณครูไม่มาฟ้องเรื่องเธอกับฉัน ไม่อย่างนั้นกลับมาดูเถอะว่าฉันจะจัดการเธออย่างไร” หลินชีมือไม้เริ่มคันมานานแล้ว