ตอนที่ 223 คนเมามิได้มุ่งที่เหล้า

เจ้านกยูงฉูดฉาดมองคนทั้งสองที่อยู่ไม่ไกล แล้วก็หันไปมองหลินโม่ที่กำลังทำหน้าเดือดดาล เอ่ยถามด้วยความสงสัยเต็มใบหน้า “ข้าว่าคนผู้นี้ก็ไม่เลวนี่ ถึงจะผิวดำคล้ำแดดไปสักหน่อย แต่บุรุษผิวดำหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย”

“อีกอย่าง ข้าดูท่าทีพี่สาวของเจ้าก็เหมือนจะค่อนข้างพอใจในตัวเขาอยู่นะ”

หลินโม่ “พอใจอันใดกัน! คนผู้นี้มันเจ้าเล่ห์ชัด ๆ! เจ้าไม่รู้หรอกว่าตอนเด็ก ๆ เขาทำตัวน่าชังขนาดไหน ตอนเด็กข้าให้เขาแอบพาข้าออกไปเที่ยวเล่น ปากก็ตอบตกลงเป็นมั่นเป็นเหมาะ ข้าอุตส่าห์ปีนกำแพงขึ้นไปเตรียมจะกระโดดลงไปให้เขารับ พอพี่สาวข้าเรียกเข้าหน่อยเขาก็วิ่งแจ้นหนีไปเลย ปล่อยให้ข้าห้อยต่องแต่งอยู่บนกำแพงทั้งบ่าย!”