กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เสี่ยวได้ยินเรื่องที่นางพูดก็แทบจะหัวเราะจนคลั่ง “เรื่องนี้จะโทษคนอื่นได้อย่างไร คนอื่นก็ไม่ได้บังคับให้เจ้ากิน เจ้าอ้วนขนาดนี้เองจะโทษใครได้”
“จะให้ข้าว่าท่านพ่อของเจ้าก็รักเจ้าจริง ๆ ตอนนั้นเจ้าอายุเจ็ดขวบแล้วยังอุ้มเจ้าไปมา ไม่สิ ตอนนี้เขาก็ยังหิ้วเจ้าไปมา”
เขาก็นับว่าเข้าใจแล้วว่าทำไมเสนาบดีหลินถึงยังแข็งแรงเช่นนี้ ก็ต้องขอบคุณที่มีลูกสาวคนเล็กคนนี้นี่แหละ ผู้ถือครองคนนี้ก็สุดยอดไปเลย