กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้นระหว่างเดินทางไปเข้าเฝ้า หลินโม่ยังคงหลับอยู่บนรถม้า สีหน้ากัดฟันกรอดของนางทำเอาสองพ่อลูกตระกูลหลินเห็นแล้วพลอยปวดฟันไปด้วย
“เด็กคนนี้ฝันเรื่องใดอยู่ เหตุใดสีหน้าจึงดุร้ายถึงเพียงนี้”
เสนาบดีหลินหยิกแก้มหลินโม่เบา ๆ แม้แต่กล้ามเนื้อบนใบหน้านางก็ยังเกร็งแน่น
ไป๋เสี่ยวเอ่ยในใจอย่างกลัดกลุ้มว่า【นางกำลังฝันว่าพี่สาวตัวเองถูกคนแย่งไป ข้าต้องหาวิธีเบี่ยงเบนความสนใจนางเสียหน่อย เรื่องของพี่สาวก็ปล่อยให้พี่สาวจัดการเองเถอะ ถึงเจ้าจี้เชียนฮวาจะเป็นตัวป่วนเอาเรื่อง แต่เขาดีกับพี่สาวจริง ๆ】