กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ ต่างร้อนใจ แต่สองคนทึ่มนี้กลับเล่นจนติดใจไปแล้ว
อย่างไรเสียก็ยืนยันแล้วว่าไม่มีอันตรายถึงชีวิต เล่นมากหน่อยก็ไม่เป็นไร
เห็นเพียงหลินโม่ล้วงขวดดำ ๆ ออกมาจากอกเสื้อ
ไป๋เสี่ยวเบิกตากว้างมองขวดของนาง “เจ้าเอาสิ่งนี้ออกมาตั้งแต่เมื่อใด เหตุใดข้าถึงไม่พบเลย!”
เจ้านี่ถึงกับพาสีย้อมออกมาด้วย!
หลินโม่เงยหน้าขึ้นอย่างได้ใจแล้วพูดอย่างยโสว่า “ข้าจะไม่มีสายตาญาณล่วงหน้าสักหน่อยได้อย่างไร ในเมื่อในระหว่างเราสองคนต้องมีสักคนที่พกสมองมา ส่วนเจ้านั้นข้าไม่หวังเลย ข้าพกสิ่งนี้ออกมาก็เพราะกลัวว่าคืนนี้ผิวส่วนอื่นของเราสองคนจะเผยออกมาจนดูเด่นเกินไป ถึงเวลานั้นก็ใช้สิ่งนี้ปกปิดไว้ได้”