เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอตื่นนอนขึ้นมา วันนี้ข้างนอกก็มีเกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาแล้ว
เย่จื่อจินมองเกล็ดหิมะนอกหน้าต่างที่เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ พลางนึกกังวลอยู่ในใจ
พักอยู่ในเมืองมันอุดอู้น่าเบื่อจริง ๆ หากหิมะตกหนักจนปิดทางขึ้นมา คิดจะกลับกองทัพคงลำบากแล้ว
เธอจึงรีบเก็บสัมภาระอย่างง่าย ๆ ตั้งใจว่าช่วงบ่ายจะออกเดินทางกลับกองทัพ
ก่อนไป ยังต้องแวะไปบอกกล่าวตระกูลหวังข้างบ้าน ไหว้วานให้พวกเขาช่วยดูแลลานบ้านให้สักหน่อย
เมื่อมาถึงข้างบ้าน ก็เห็นประตูรั้วแง้มไว้อยู่
เย่จื่อจินผลักเปิดเบา ๆ แล้วส่งเสียงเรียก “พี่พาน ป้า อยู่บ้านไหมคะ”
ร้องเรียกไปทีหนึ่งไม่ยินเสียงตอบ คิดว่าพานหงคงไปทำงานแล้ว
กำลังคิดจะเรียกอีกรอบ ป้าหวังก็เปิดม่านเดินออกมาจากห้องด้านใน “จื่อจินเองเหรอ รีบเข้ามาสิ ข้างนอกหิมะตกหนัก เดี๋ยวจะหนาวเอา”