เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินกวาดพื้นไปถึงข้างเตียงเตา เหลือบเห็นกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งถูกทับไว้บนโต๊ะ ลายมือหวัดประหนึ่งมังกรบินหงส์ร่ายรำ มองปราดเดียวก็รู้ว่าชายของตัวเองเป็นคนเขียน
“เมียจ๋า รู้ว่าเธอจะกลับมา ฟูกนอนตากแดดแล้วเก็บไว้ในตู้ ในครัวมีถ่านมีฟืน หนาวก็จุดเตาเลยนะ อย่าปล่อยให้ตัวเองหนาว รอฉันทำภารกิจเสร็จจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ”
เมื่อมองดูกระดาษโน้ต เย่จื่อจินก็อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น
พี่สะใภ้จางยกกะละมังน้ำร้อนเข้ามาเช็ดเตียงเตา เห็นเธอยิ้มจึงเอ่ยแซวว่า “ยิ้มอะไรกัน คิดถึงผู้บังคับกองพันเสิ่นอยู่หรือไง”
“อืม” เย่จื่อจินยื่นกระดาษโน้ตไปให้ “พี่ดูที่เขาเขียนสิ ละเอียดรอบคอบดีจริง ๆ”
พี่สะใภ้จางรับกระดาษโน้ตไปอ่านแล้วก็หัวเราะร่า “ผู้บังคับกองพันเสิ่นนี่ช่างใส่ใจจริง ๆ ดีกว่าพ่อตัวดีที่บ้านฉันตั้งเยอะ!”