เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนแถวนี้ส่วนใหญ่ทำงานที่โรงงานสิ่งทอ คนที่ไปแจ้งผู้อำนวยการหวังก็คิดจะอาศัยโอกาสนี้สร้างภาพจำที่ดีเช่นกัน
ผ่านไปไม่นาน ผู้อำนวยการหวังแห่งโรงงานสิ่งทอก็รีบร้อนปรี่เข้ามาด้วยโทสะเบื้องหลังมีลูกสาวเดินร้องไห้กระซิก ๆ ตามมาติด ๆ
“หยวนหัว! ไอ้สารเลวเอ๊ย!”
พอเขาก้าวเข้าลานบ้านก็เห็นสภาพน่าเกลียดบนเตียงเตา โมโหจนตัวสั่นเทิ้ม พุ่งเข้าไปตบหน้าหยวนหัวหนึ่งฝ่ามือ แล้วถีบซ้ำอีกหนึ่งที
หยวนหัวถึงได้สติเต็มตา พอเห็นว่าเป็นว่าที่พ่อตาก็ตกใจจนดวงจิตปลิวหายดวงกายแตกซ่าน
รีบร้อนคว้าเสื้อผ้า “พ่อ! ท่านฟังฉันอธิบายก่อน มันไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านคิดนะ...”
“ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ!” ลูกสาวของผู้อำนวยการหวังร้องไห้พลางตะโกน “เมื่อวานนายยังรับปากกับฉันอยู่เลยว่าจะรักฉันคนเดียว วันนี้กลับมามั่วกับนังแม่ม่ายคนนี้! นายหลอกฉัน”