เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อรู้ว่าเธอเรียนจบมัธยมปลาย สวีอิ๋งก็หัวเราะแห้ง ๆ พลางฮ่า ๆ
“ชิงชิงบ้านเราผลการเรียนก็ดีเหมือนกันนะ เพียงแต่จบมัธยมต้นแล้วก็ไม่ได้เรียนต่อ ภายหน้าคงต้องเรียนรู้จากน้องสะใภ้ให้มากหน่อยแล้ว”
“พี่สะใภ้ล้อเล่นแล้ว แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันมากกว่า” เย่จื่อจินไม่ได้พูดต่อความ เพียงแค่ยิ้มบาง ๆ
สวีชิงชิงกัดริมฝีปาก ในใจราวกับมีอะไรกันบางอย่างมาจุกแน่นอยู่
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองช่างแปลกแยกเข้ากับที่นี่ไม่ได้เอาเสียเลย
คนอื่นไม่เพียงหน้าตาดี แต่ยังมีความรู้ แล้วเธอล่ะ?
ทว่าเธอไม่ยอมท้อแท้ ในเมื่อแต่งงานกับทหารไม่ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องแต่งกับคนในเมือง
บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วนขึ้นมาชั่วขณะ สวีอิ๋งดึงตัวสวีชิงชิงเบา ๆ แล้วรีบเอ่ยลา
“พวกเรายังต้องไปซื้อกับข้าว ขอตัวก่อนนะ”