กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ช่วงนี้เย่จื่อจินชอบนอนหลับอยู่เรื่อย บางครั้งนั่งอ่านตำราอยู่บนโซฟาก็งีบหลับไปได้
เสิ่นเจี้ยนกั๋วรู้สึกสงสัยกังขาอยู่ในใจ จึงตบไหล่เธอเบา ๆ “เมีย ตื่นเถอะ กลางวันนอนเยอะไปเดี๋ยวกลางคืนจะนอนไม่หลับเอานะ”
เย่จื่อจินลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ พอมองเห็นว่าเป็นเขา ก็หดตัวกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกนิด น้ำเสียงแฝงความนุ่มนิ่มของคนที่เพิ่งตื่นนอน “คุณกลับมาแล้วเหรอ”
“อืม เพิ่งฝึกเสร็จ”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วนั่งลงที่ข้างเตียง นิ้วมือลูบไล้แก้มของเธอเบา ๆ
“พักนี้ทำไมเธอถึงนอนไม่ค่อยตื่นอยู่เรื่อยเลย ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”
เย่จื่อจินชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ช้า ๆ ว่าตัวเองง่วงนอนง่ายจริง ๆ
“มีด้วยเหรอ อาจจะเพราะอากาศหนาวขึ้น เลยอยากนอนขี้เซาอยู่บนเตียงน่ะ”