เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกลับมาถึงลานบ้านตระกูลโจว เย่จื่อจินก็นับเงินต่อหน้าแล้วยื่นให้คู่สามีภรรยาชรา
หญิงชรารับเงินไป มือไม้สั่นเทายามนับเงิน
นับรอบหนึ่งแล้วก็นับอีกรอบ ในที่สุดก็เก็บเงินเรียบร้อยด้วยขอบตาแดงระเรื่อ “เรียบร้อยแล้ว เงินนี้พวกเรารับไว้แล้ว”
จากนั้นก็เดินเข้าห้องไปเก็บเงิน พอออกมาก็ยัดห่อลูกเกดตากแห้งห่อหนึ่งใส่มือเธอ
“นี่เป็นผลจากต้นองุ่นในลานบ้าน ฉันตากแห้งเองกับมือ หวานมากเชียวล่ะ เธอเอาไปกินเถอะ”
“ขอบคุณท่านมาก” เย่จื่อจินรับมา ได้กลิ่นหอมของผลไม้ตามธรรมชาติลอยแตะจมูก
คุณปู่ดึงเธอไว้ ยังคงรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง “พวกเราสองคนเฒ่าเก็บของ ยังต้องใช้เวลาอีก 5 วันถึงจะย้ายออกไปได้ สหายตัวน้อยคงไม่ถือสานะ”
“แก่กระดูกปูนแล้ว ข้าวของก็เยอะ ต้องค่อย ๆ จัดการ”
“ไม่ถือสาแน่นอนอยู่แล้ว”