ตอนที่ 325 ได้เรือนสี่ประสานหลังแรกมาครอง

เย่จื่อจินจิบชา สายตาของเธอทอดมองไปยังซุ้มองุ่นโดยไม่รู้ตัว บนซุ้มยังมีใบไม้แห้งที่กวาดออกไปไม่หมด

ทว่ากลับจินตนาการได้ถึงภาพในฤดูร้อนที่มีใบสีเขียวเลื้อยเต็ม และมีพวงองุ่นสีม่วงเปล่งประกายห้อยระย้าลงมา

หญิงชรานั่งยอง ๆ เก็บกิ่งไม้แห้งอยู่ใต้ต้นทับทิม พอได้ยินคำพูดของพวกเขาจึงแทรกขึ้นมาประโยคหนึ่ง

“พวกเราอาศัยอยู่ที่ลานบ้านนี้มาเกือบจะ 40 กว่าปีแล้ว รอยแยกของอิฐตรงโคนกำแพงล้วนมีความผูกพันเติบโตอยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกชายทางนครเซี่ยงไฮ้เร่งรัดมาอย่างหนัก ต่อให้พูดอย่างไรฉันก็ตัดใจขายไม่ลง”

“นครเซี่ยงไฮ้หรือ” นครเซี่ยงไฮ้อีกแล้ว วันนี้เธอได้ยินคนพูดถึงมาสองคนแล้ว

เย่จื่อจินใจกระตุก “ลูกชายของท่านตั้งรกรากอยู่ที่นั่นแล้วหรือ”

คุณปู่ถอนหายใจ เคาะกล้องยาสูบลงบนโต๊ะหินเบา ๆ