กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สองสามีภรรยากินข้าวไปพลางคุยเรื่องอนาคตไปพลาง วางแผนว่าลานบ้านที่เพิ่งซื้อมาใหม่นั้นต่อไปจะตกแต่งและจัดการอย่างไร
ดื่มไปคุยไป ไวน์แดงหนึ่งขวดก็หมดลงจนก้นขวดโผล่
พอดื่มเหล้าลงคอไปไม่กี่แก้ว พวงแก้มของเย่จื่อจินก็แดงระเรื่อ แววตาก็ฉ่ำวาวขึ้นมา เริ่มพูดจาเพ้อเจ้อแล้ว
“สามี ต่อไปฉันเลี้ยงคุณเองนะ รอฉันหาเงินได้ ถึงตอนนั้นจะซื้อเรือนสี่ประสานทั้งแถบถนนเลย”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วได้ยินเมียบอกว่าจะเลี้ยงตน ก็ยิ้มพลางพยักหน้า “ได้สิ รอเธอมาเลี้ยงฉัน”
เมื่อเห็นแก้วไวน์แดงในมือเธอโอนเอนไปมา ดูท่าทางใกล้จะร่วงหล่น เสิ่นเจี้ยนกั๋วจึงยื่นมือไปหยิบแก้วเหล้าออก
เอ่ยปากราวกับกำลังปลอบเด็ก “เมีย เธอเมาแล้ว ฉันอุ้มเธอไปนอนดีไหม”
“ดีสิ” เย่จื่อจินจึ๊ปาก ยื่นมือออกไปตามน้ำ “อุ้ม ๆ”