ตอนที่ 324 ดูห้อง

พอพ่อครัวใหญ่เดินจากไป เธอก็หยิบแผ่นแป้งบางขึ้นมา ม้วนเป็ดตามอย่างคุณอาโต๊ะข้าง ๆ

พอกัดไปคำแรก ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

หนังเป็ดกรอบจนร่วงเป็นเศษผงจริง ๆ ฟันแตะโดนเพียงนิดก็แทบละลายในปาก ทั้งยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมไหม้จากการรมควันด้วยไม้ฟืนผลไม้

เนื้อเป็ดก็นุ่มชุ่มฉ่ำ เมื่อผสานกับความเค็มอมหวานกลมกล่อมของซอสเต้าเจี้ยวหวานและความสดชื่นของต้นหอมซอย ทุกคำจึงเปี่ยมด้วยความหอมมัน ทว่าไม่เลี่ยนเลยแม้แต่น้อย

ขณะที่เธอกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย คุณอาโต๊ะข้าง ๆ ก็เอ่ยทักขึ้นมา

“หญิงสาวเพิ่งเคยมากินที่เฉวียนจวี้เต๋อครั้งแรกเหรอ เห็นเธอกินเอร็ดอร่อย ฉันก็นึกถึงลูกสาวฉันเลย เมื่อปีกลายเธอมาเรียนหนังสือที่จิงตู พอกินเป็ดย่างครั้งแรกก็ท่าทางแบบนี้แหละ”