ตอนที่ 323 เดินเที่ยวพระราชวังฤดูร้อนคนเดียว

เย่จื่อจินมองผืนน้ำในทะเลสาบที่อยู่ไกลออกไป อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากอุทาน “ที่นี่ช่างงดงามจริง ๆ”

“แน่อยู่แล้ว นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่ท่านบรรพชนก่อตั้งตกทอดสืบต่อกันมา จะไม่งดงามได้ยังไง”

หญิงชราพออ้าปากพูดก็รู้ทันทีว่าเป็นคนท้องถิ่นที่เกิดและโตที่นี่ สำเนียงพูดเป็นสำเนียงปักกิ่งชัดเจน

หญิงชราอีกคนที่สวมหมวกไหมพรมเอ่ยรับบทสนทนา “วันก่อนหลานชายฉันมาจากนครเซี่ยงไฮ้ บอกว่าอุทยานแห่งนี้ดูภูมิฐานโอ่อ่ากว่าสวนสาธารณะทางฝั่งพวกนั้นตั้งเยอะ แถมยังรบเร้าจะถ่ายรูปใต้หอธูปพุทธะส่งกลับไปให้ได้”

เย่จื่อจินได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอก็เคยใช้ชีวิตอยู่ในนครเซี่ยงไฮ้มาก่อน อีกทั้งเจ้าของร่างเดิมก็เกิดที่นั่น ที่นั่นไม่มีสถานที่แบบนี้จริง ๆ