ตอนที่ 304 ทุเรียนสุกแล้ว

เมื่อเดินเข้าไปในป่า สายตาของเสิ่นเจี้ยนกั๋วก็ถูกดึงดูดด้วยสีเขียวขจีที่แผ่ขยายอยู่ใต้ฝ่าเท้า

แรกเริ่มมีเพียงโสมที่มีเมล็ดสีแดงอยู่ประปรายไม่กี่ต้น ยิ่งเดินลึกเข้าไป ใบโสมก็แผ่กว้างเป็นผืนราวกับปูพรมกำมะหยี่สีเขียวไว้

เพราะฝังโสมไว้ตื้น จึงยังพอมองเห็นรากฝอยอันอวบหนาโผล่พ้นดินร่วนซุยขึ้นมาวับ ๆ แวม ๆ

ลำต้นใต้ดินบางต้นหนาเท่าท่อนแขนเด็ก บนยอดกิ่งยังประดับด้วยพวงผลไม้สีแดงอันเต่งตึง

เสิ่นเจี้ยนกั๋วตกตะลึง มองเมียด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“นี่…นี่คือโสมทั้งหมดเลยเหรอ”

มือที่ถือตะกร้ากระชับแน่น น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจที่ไม่อาจสะกดกลั้น

เขาโตมากับการวิ่งเล่นในป่าตั้งแต่เด็ก เมื่อก่อนไม่เคยเห็นแม้กระทั่งโสม