ตอนที่ 305 ออกไปทวงผลประโยชน์

เสิ่นเจี้ยนกั๋วทำกับข้าวได้ค่อนข้างเร็ว ไม่นานนัก กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อก็อบอวลไปทั่ว

ช่วงไม่กี่วันนี้ยิ่งทำก็ยิ่งชำนาญ แม้จะไม่รสมือดีเท่าเมียทำ แต่ใส่เครื่องปรุงเต็มที่ รสชาติก็ถือว่าดีทีเดียว

เขาก็อยากอาศัยตอนที่ตัวเองอยู่บ้าน ช่วยให้เมียได้สบายขึ้นบ้าง

เย่จื่อจินถูกกลิ่นหอมนี้ปลุกให้ตื่น เธอขยี้ตาอันงัวเงียแล้วยันกายลุกขึ้นมานั่ง

ถามออกไปด้วยความไม่แน่ใจ “หอมจังเลย กำลังตุ๋นน้ำแกงอยู่เหรอ”

เสิ่นเจี้ยนกั๋วมองเธอ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความอ่อนโยน “ตื่นแล้วเหรอ รีบไปล้างหน้าล้างตา ประเดี๋ยวก็ได้ดื่มน้ำแกงนกพิราบอร่อย ๆ แล้ว”

หลังจากเย่จื่อจินล้างหน้าแปรงฟันเสร็จกลับมา ทั้งสองคนก็นั่งอยู่ในลานบ้านเล็ก เสิ่นเจี้ยนกั๋วตักน้ำแกงใส่ถ้วยยื่นให้เธอ

“ลองชิมดูซิ รสชาติเป็นยังไงบ้าง”