ตอนที่ 303 ตัวเองเก่งจริง ๆ

เสิ่นเจี้ยนกั๋วย่อตัวลง เก็บกิ่งไม้ขึ้นมาหนึ่งกิ่ง แล้วใช้กิ่งไม้ค่อย ๆ ปัดเกลี่ยดินรอบต้นโสมอย่างระมัดระวัง

ผ่านไปพักใหญ่ ลำต้นใต้ดินด้านล่างถึงค่อยโผล่พ้นดินออกมา

รูปร่างเหมือนคนตัวเล็ก ๆ รากฝอยหนาแน่นยั้วเยี้ยพันกันไปหมด ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีอายุหลายปีแล้ว

เสิ่นเจี้ยนกั๋วตื่นเต้นจนเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “นี่ล้วนเป็นของล้ำค่าทั้งนั้นเลย”

เย่จื่อจินก็มีสีหน้ายินดีเป็นล้นพ้น เธอใช้พลั่วเล็กช่วยเก็บกวาดดินที่เสิ่นเจี้ยนกั๋วขุดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

ทั้งสองคนไม่กล้าประมาท ค่อย ๆ ขุดโสมขึ้นมาจากดินทีละต้นอย่างนุ่มนวล พยายามไม่ให้รากฝอยเสียหาย

โสมที่ขุดขึ้นมาได้ มีทั้งขนาดใหญ่และเล็กอย่างน้อยหลายสิบต้น ทั้งหมดถูกใส่ไว้ในตะกร้า