ตอนที่ 257 แรงงานที่มีพร้อมอยู่แล้ว

เย่จื่อจินขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา ทั่วทั้งร่างอ่อนระทวย แก้มแนบชิดกับแผงอกของเขา

เมื่อฟังเสียงหัวใจของเขาที่ค่อย ๆ สงบลง ในใจทั้งเอียงอายทั้งตื่นตระหนก ทว่ายังแฝงไปด้วยความหวานล้ำที่ยากจะเอื้อนเอ่ย

เธอรู้ดีว่ามีบางสิ่งเปลี่ยนไปแล้ว หัวใจของพวกเขาแนบชิดกันยิ่งขึ้น ราวกับต้นไม้สองต้นที่เกี่ยวพันเข้าด้วยกัน ไม่อาจแยกจากกันได้อีกต่อไป

ผ่านไปครู่ใหญ่ เสิ่นเจี้ยนกั๋วถึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “รอถึงวันที่พวกเราแต่งงานกัน…”

เย่จื่อจินซุกหน้าลึกขึ้นกว่าเดิม ส่งเสียง “อืม” แผ่วเบาคำหนึ่ง น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงยุง

เสิ่นเจี้ยนกั๋วก้มศีรษะลงจุมพิตกระหม่อมของเธอ ค่อย ๆ ลุกขึ้น มองดูเสื้อผ้าของเธอที่แทบจะถูกถอดออกจนหมด