ตอนที่ 256 สายตาจ้องเขม็งจากพ่อตา

เสิ่นเจี้ยนกั๋วเดินไปส่งเย่จื่อจินกลับบ้าน ระหว่างทาง เขาล้วงมือของเมียเข้าไปให้อุ่นในกระเป๋าเสื้อของตนเองแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“วันนี้ต้องรับมือกับญาติ ๆ ตั้งเยอะขนาดนั้น เหนื่อยแย่เลยใช่ไหม”

เย่จื่อจินส่ายหน้า ปลายนิ้วสะกิดถูเบา ๆ ที่กลางฝ่ามือของเขา

“ไม่เหนื่อยหรอก ทุกคนใจดีมากเลย แถมป้าก็คอยปกป้องฉันตลอดด้วย”

พวกป้า ๆ ในหมู่บ้านเธอแทบจะรู้จักทุกคน ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจจริง ๆ นั่นแหละ

ขณะพูด เธอก็แกว่งห่อผ้าในมือเบา ๆ ด้านในมีเงิน 300 หยวนนั้นอยู่ จากนั้นก็พูดขึ้น

“เงินพวกนี้ ฉันจะเก็บรักษาไว้อย่างดี รอไว้ต่อไปพวกเราค่อยเอาไปใช้ในเรื่องที่เหมาะสมจริงจังนะ”

เสิ่นเจี้ยนกั๋วกุมมือเธอแน่นขึ้น ปลายนิ้วลูบคลำแหวนเงินบนนิ้วเธอของเธอ