กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินนั่งรถมาถึงหมู่บ้านชาวประมงอีกครั้ง ยังคงเป็นป่าผืนเล็กแห่งเดิม
เมื่อเห็นว่ารอบข้างไม่มีคน จึงนำรถม้าออกมาจากมิติ
ขนข้าวเปลือก ข้าวสาลี และข้าวโพดที่เตรียมไว้ขึ้นรถ
ยังมีหมูป่าตัวนั้นกับไข่ไก่เป็ดห่านอีกสองสามตะกร้า โชคดีที่รถม้ามีไว้ใช้สำหรับขนส่งโดยเฉพาะและใหญ่พอ ไม่อย่างนั้นคงบรรทุกของมากขนาดนี้ไม่หมดจริง ๆ
ม้าตัวนี้คงเป็นเพราะได้กินหญ้าในมิติด้วย ร่างกายจึงกำยำล่ำสันเป็นพิเศษ การลากของแค่นี้จึงสบายมาก
เย่จื่อจินขับรถม้ามุ่งหน้าไปยังหาดโขดหินริมทะเล มองเห็นเรือประมงที่คุ้นตาลำนั้นแต่ไกล สองพ่อลูกกำลังวุ่นอยู่กับการยกอาหารทะเลที่เตรียมไว้ย้ายขึ้นฝั่ง