เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณอาชาวประมงมองดูลูกชายของตัวเอง เมื่อเห็นลูกชายพยักหน้าส่งสัญญาณให้ เขาถึงได้ชี้ไปทางหนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น
“ริมทะเลด้านหน้ามีหาดโขดหินอยู่แห่งหนึ่ง แถวนั้นไม่ค่อยมีใครไป พวกเราไปทำการซื้อขายกันตรงนั้นดีไหม”
เย่จื่อจินพยักหน้าตกลง “ได้ ฉันจะไปเตรียมธัญพืชเดี๋ยวนี้แหละ พวกคุณล่วงหน้าไปรอฉันที่นั่นก่อนได้เลย”
สองพ่อลูกใจร้อน ยังไม่ทันรอให้เย่จื่อจินเดินจากไป ก็พากันขนอาหารทะเลที่เพิ่งยกลงมาเมื่อครู่กลับขึ้นเรือประมงไปอีกรอบ
เย่จื่อจินรีบเดินออกจากหมู่บ้านชาวประมงอย่างเร่งด่วน ตั้งใจจะหามุมที่ไม่มีผู้คน เพื่อเอาธัญพืชออกมาจากมิติให้เพียงพอ
เธอเดินมาถึงป่าแห่งหนึ่ง นำรถม้าออกมา แล้วขนข้าวเปลือกขึ้นไปก่อน 10 กระสอบ
เธอลองกะดูคร่าว ๆ ข้าวเปลือกพวกนี้อย่างน้อยก็น่าจะมี 400 ถึง 500 จิน