ตอนที่ 171 กินเนื้อย่าง

เรื่องจัดการหมูป่านั้น ย่อมต้องยกให้เป็นหน้าที่ของเยาวชนปัญญาชนชาย

หลิวเซี่ยงเป่ยเคยเห็นการชำแหละหมูในหมู่บ้านมาแล้วสองสามครั้ง พอลงมือทำงานนี้จึงคล่องแคล่วเป็นอย่างยิ่ง

ส่วนฉินเซียว เกาหยาง และเกาเฟยก็ทำตามเขา ไม่นานก็เริ่มคุ้นมือ ถอนขนหมูได้รวดเร็วทีเดียว

สหายหญิงที่เหลือต่างช่วยเป็นลูกมืออยู่ด้านข้าง ทั้งช่วยยกน้ำ ยื่นมีด หยิบกะละมัง ไม่มีใครเกียจคร้านแม้แต่คนเดียว

หลี่เจียเจียไม่เคยเห็นการชำแหละหมูมาก่อน จึงล้อมวงมุงดูด้วยความแปลกตาแปลกใจ

หลังจากจัดการลูกหมูป่าเรียบร้อยแล้ว เย่จื่อจินก็เริ่มเตรียมเครื่องปรุงร่วมกับพวกเว่ยหง

เย่จื่อจินกลับเข้าห้อง นำเครื่องเทศที่ยามปกติไม่ตัดใจใช้ตัดใจกินออกมาจากมิติ แล้วยังหั่นต้นหอมขิงกระเทียมเตรียมไว้

เนื้อหมูป่ามีกลิ่นคาวแรง หากไม่ใส่เครื่องเทศให้มากหน่อย รสชาติต้องไม่อร่อยแน่