ตอนที่ 105 ขอลางาน

เย่จื่อจินไม่รู้ว่าเสิ่นเจี้ยนกั๋วกำลังคิดอะไรกันอยู่ หากรู้เข้า คงต้องกลอกตาใส่เขาวงใหญ่แน่ ๆ

ใกล้ถึงเวลาทานข้าวแล้ว เธอจึงนำของว่างออกมาหลอกล่อพวกเด็ก ๆ

ไม่นานกับข้าวก็ยกขึ้นโต๊ะ หัวหน้ากองการผลิตเดินเข้ามาจากข้างนอก

ทุกคนทยอยกันนั่งประจำที่ บนโต๊ะอาหาร จ้าวกุ้ยฮวาคีบกับข้าวใส่ชามของเย่จื่อจินไม่หยุด

“เยาวชนปัญญาชนหลิน ชิมต้มปลาเต้าเจี้ยวหมักฝีมือฉันดูสิ ว่าถูกปากไหม”

ในต้มปลาใส่เต้าหู้แช่แข็งลงไปด้วย ยังมีมันฝรั่ง กับถั่วแขกตากแห้งที่ตากไว้เมื่อตอนฤดูร้อน มองดูแล้วชวนเจริญอาหารจริง ๆ

“ขอบคุณป้ามากค่ะ”

เย่จื่อจินไม่เกรงใจ ชิมเนื้อปลาไปคำหนึ่ง ไม่มีกลิ่นคาวเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะเอ่ยปากชมไม่ขาดสาย