ตอนที่ 104 ตระกูลเสิ่นเลี้ยงปลา

สองพี่น้องเสิ่นเสี่ยวชวนกับเสิ่นเสี่ยวฝานเคาะประตูอยู่ครู่ใหญ่แล้ว แต่ข้างในกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย

เสิ่นเสี่ยวฝานพูดด้วยน้ำเสียงเจือความกังวล “พี่ใหญ่ พี่ว่าน้าหลินไม่ได้อยู่บ้านหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไม่ได้ยินที่พวกเราเคาะประตูล่ะ”

เสิ่นเสี่ยวชวนเอียงคอชะโงกมองลอดช่องประตูไปแวบหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

“ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน ลองเคาะประตูดูอีกทีเถอะ น้าหลินอาจจะหลับไปแล้วก็ได้ ถ้าเธอได้ยินต้องมาเปิดประตูแน่นอน”

สองพี่น้องพูดพลางยกมือน้อย ๆ ที่สวมถุงมือหนาเตอะขึ้นเคาะประตูเบา ๆ อีกครั้ง

เด็กทั้งสองคนสวมเสื้อกางเกงบุฝ้ายหนา บนหัวสวมหมวกบุฝ้ายอันอบอุ่น ท่าทางดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นอย่างยิ่ง