กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเจี้ยนกั๋วเดินมาถึงทางแยกก็หยุดฝีเท้า ด้านหน้าอีกไม่ไกลก็คือเรือนเยาวชนปัญญาชนแล้ว เขาจึงไม่สะดวกที่จะเดินต่อไปข้างหน้า
เย่จื่อจินก้าวขึ้นหน้า มองซ้ายมองขวา แล้วจึงเอ่ยขึ้น
“ขอบคุณสหายเสิ่น นายก็กลับไปเถอะ ข้างหน้าก็ถึงแล้ว”
“อืม”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วขานรับคำหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า
“เธอไปก่อนเถอะ ฉันมองส่งเธอถึงบ้านแล้วค่อยไป”
เย่จื่อจินไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงเดินออกไปก่อน หากยังไม่ไป ก็ไม่รู้ว่าคนผู้นี้จะพูดอะไรกันออกมาอีก
เสิ่นเจี้ยนกั๋วมองไปยังทิศทางที่เธอเดินจากไป นานทีเดียวจึงได้สติกลับมา
ในใจคิดว่า “เส้นทางตามจีบเมียยังอีกยาวไกล แกต้องพยายามเข้า”
เย่จื่อจินกลับมาถึงเรือนเยาวชนปัญญาชน และรออยู่ใต้ชายคาพักใหญ่