กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลุมน้ำที่เย่จื่อจินขุดเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ ได้กักเก็บน้ำไว้จนเต็มเปี่ยมตั้งนานแล้ว
เธอค่อย ๆ เทปลาตัวเล็กในถังลงไปในน้ำพุอย่างระมัดระวัง น้ำพุเดิมทีที่ใสแจ๋วค่อนสระจนมองเห็นก้น พอนำปลาเทลงไป ชั่วพริบตาก็ขุ่นมัวขึ้นมาทันที
แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง น้ำพุก็ค่อย ๆ กลับมาใสกระจ่างอีกครั้ง เธอคาดเดาว่านี่คงเป็นความมหัศจรรย์ของน้ำพุกระมัง
ปลาพวกนั้นที่เดิมทีดูเหมือนจะร่อแร่เหลือเพียงหนึ่งลมหายใจ ก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง ปากเริ่มพะงาบ ๆ อ้าหุบเป็นจังหวะ
เย่จื่อจินเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วพึมพำกับตัวเอง
“ยังดี ยังดี ในที่สุดก็รอดชีวิตแล้ว หวังว่าพวกแกจะอยู่รอดปลอดภัยกันได้นะ วันข้างหน้าฉันจะได้มีปลากิน”